Açıklama

Elindeki ekmekle sokağı döndü. Karşısında okul vardı.

Durdu, arkasına baktı nefes nefese. Kimse yoktu.

Kimsenin olmadığını görünce rahatlamıştı. Kaldırıma oturdu.

Biraz dinlenmekti niyeti. O sırada okulun teneffüs zili çalıyordu.

Tüm çocuklar bahçeye doluşmaya başlamışlardı. Ayağa kalktı.

Demirlere tutundu. Başını yasladı demirlere.

Çocukları izlemeye dalmıştı.

Hepsi ne kadar da mutlu görünüyorlardı.

KEŞKE BENDE ORADA OLSAM…

ARKADAŞLARIMLA OYNASAM…

TEK DÜŞÜNDÜĞÜM ÖDEVLERİM OLSA…

SONRA ANNEM BENİ OKULDAN ALMAYA GELSE…

AKŞAM, ANNEMİN HAZIRLADIĞI YEMEKLERDEN YESEM…

KARNIM DOYSA…

AÇ KALMASAM…

Güce tapan, acımasız, karanlık bir mafya babası!

Geçmişinden sıyrılamamış, yaşadıklarını yaşatmak için yemin etmiş bir adam!

Aşık olabilir mi?