Olur da anlamak istersen canımın acısını, Çal bir cenaze evinin kapısını. Merak etme, sorgusuz alırlar içeri zat-ı şahaneni, Orada gördüğünde feryadını acılı bi’ annenin Beni hatırla.
Oradan çık, sahile in koşar adım. Bak teknesi yanaşıyor gariban bir balıkçının, Eli boş dönüyor, sanki dibi yarılmış koca deryanın. Bir tek o olmadığını fark ettiğinde denizden umduğunu alamayanın Beni hatırla.
Sonra atla rastgele teknelerden birine, Vur kendini benim gibi sonsuz maviliğe. Tam ortasında ömrünün başla bi’ deniz kızı düşlemeye, Gelmeyeceğini anladığında başlayınca elem içini kemirmeye Beni hatırla.
Sepete Ekle 
